Stedelijke vernieuwing vormt de komende jaren een grote opgave voor opdrachtgevers in de woningbouw en biedt nieuwe kansen voor het gebruik van staal. Bij stedelijke vernieuwing, in het bijzonder de herontwikkeling van woonwijken uit de jaren '50, '60 en '70, wordt niet uitsluitend gedacht aan groot onderhoud (onder meer via particuliere woningverbeteringsprojecten) of ingrijpende sloop en nieuwbouw. Een serieus alternatief is herdifferentiatie via bijvoorbeeld uitplinten, samenvoegen en optoppen van bestaande woongebouwen. Deze maatregelen sparen het milieu (minder sloopafval) en besparen op kosten (geen grote investeringen in nieuwbouw). Bovendien wordt aangesloten bij het huidige overheidsbeleid. Hierbij staat intensief en gedifferentieerd ruimtegebruik centraal om de bestaande woonomgeving een nieuwe vitaliteit te geven (Wet Stedelijke Vernieuwing) èn de groeiende verstedelijking van Nederland te reguleren (Vijfde Nota Ruimtelijke Ordening).

De mogelijkheden van bestaande gebouwen moeten daarom ten volle worden benut. Bij optoppen wordt gebruikt gemaakt van de goede bouwtechnische conditie van het bestaande gebouw. Om de waarde van het gebouw (in financiële en woontechnische zin) extra te vergroten, bedacht Archipelontwerpers een vernieuwend optopconcept. Het bestaande gebouw wordt toegerust met een variatie aan geschakelde of gestapelde dakwoningen, die onmiskenbaar anders zijn dan hun onderbouw (Space Villa, Wilde Madonna). De penthouse-achtige dakwoningen zijn vooral bestemd voor een nieuwe generatie stedelingen, die de eenzijdige bevolkingsopbouw binnen de oude stadswijk doorbreken. De uitvoering van de woningen is bedacht in staalframebouw (bouwen met dunwandige koudgevormde profielen), al of niet aangevuld met warmgewalste profielen. Redenen daarvoor zijn het lichte gewicht van het staalframe en de ruime vormgevingsmogelijkheden.