Stevenshof, Leiden

Aan het eind van de jaren tachtig legde de rijksoverheid subsidies voor woningbouwprojecten aan banden. Architect Fons Verheijen kwam met een technische oplossing om de "magische m³/prijs-verhouding te doorbreken" (citaat Verheijen). Architecten van gesubsidiëerde woningbouw maakten van deze "magische verhouding" gebruik bij kostencalculaties in de voorontwerpfase, omdat de uitvoeringstechniek voor standaard woningen volledig was uitgekauwd. In de seriematige woningbouw (rijtjes) zijn de gevel en het inbouwpakket de duurste elementen. Daarom kwam Verheijen met een goedkope oplossing uit de industriebouw: sandwich gevelelementen. Het geld dat hiermee werd uitgespaard werd omgezet in méér woonoppervlakte èn een dakterras.
Bijkomend voordeel van sandwichpanelen was (en is) de hoge isolatiewaarde. Hierdoor was het mogelijk om op de begane grond grote ramen toe te passen, zonder de totale isolatiewaarde van de woning tekort te doen. Sandwichpanelen als gevel zijn goedkoper door lage aanschafkosten, hoge montagesnelheid en het feit dat de panelen na aanbrengen direct klaar en afgewerkt zijn.

Stevenshof won in 1992 de Nationale Staalprijs in de categorie "Karakteristieke stalen bouwdelen". In opdracht van de voorloper van Bouwen met Staal (Centrum Staal) werd een NIPO-onderzoek verricht onder de bewoners. Zij waren negatief over de esthetiek en de gevoelswaarde van de "kille", industriële gevel. Over de bouwfysische en constructieve kwaliteiten van de gevel waren de bewoners ronduit positief. Zij prezen hun woning vanwege de ruimtelijkheid en grote functionaliteit bij geringe prijs.

Laatst gewijzigd: 10 januari 2001. Ontleend aan bovenstaande bronnen door Mic Barendsz, Bouwen met Staal voor het marktteam Woningbouw.
Idee en concept Mooi!wonen © Mic Barendsz en Arend Dolsma, Bouwen met Staal, 2000.